بیمارستان دکتر علی شریعتی فسا

tech

بیمارستان شریعتی فسا

کنفرانس آموزشی آشنایی با استانداردهای کار با داروهای سایتوتوکسیک توسط سرکار خانم کیالی (مسئول بخش آنکولوژی) و به همت سوپروایزر آموزشی جهت پرسنل کادر خدمات  در سالن کنفرانس بیمارستان برگزار گردید.

بر اساس بند 3 ماده 2 قانون مدیریت پسماندها مورخ 1383/3/17 به پسماندهایی که به دلیل بالا بودن حداقل یکی از خواص خطرناک از قبیل : سمیت ، بیمایزایی ، قابلیت انفجار یا اشتعال ، خورندگی و مشابه آن به مراقبت ویژه (مدیریت خاص) نیاز دارند ، پسماند ویژه گفته می شود .

نظر به آنکه دفع پسماندهای ویژه بیمارستانی به روش کنونی می تواند عواقب و پیامدهای جبران ناپذیری بدنبال داشته باشد و مشکلات ایمنی جدی به وجود آورد و از آنجا که این مشکلات هم درون بیمارستان و هم پس از دفع پسماندها در خارج از بیمارستان می تواندباقی بماند  فلذا باید مورد توجه خاص قرار گیرد .

با توجه به مطالعات مختلف ثابت شده که داروهای خطر آفرین (پیوست شماره 1) توانایی ایجاد یک یا چند مورد از عوارض زیر را در انسانها یا حیوانات ایجاد کنند :

  • سرطانزایی –باعث ابتلا با سرطان می شود
  • تراتوژنیسیته –به جنین در حال رشد آسیب می زند
  • مسمومیت عضوی در دوزهای پائین
  • مسمومیت ژنیتیکی –به DNAآسیب می زند
  • مسمومیت باروری –به توانایی در تولید مثل آسیب می زند

بنابراین این داروها به علت خاصیت سمیت زایی که دارند کار با آنها (از نظر تحویل گرفتن ، انتقال ، آماده سازی ، نگهداری ، توزیع ، تزریق و دفع زباله های آنها) نیاز به مراقبت های خاصی دارند .

همچنین مواردی که در تهیه و تزریق این داروها بکار رفته اند (از قبیل دستکش ، گانها ، سرنگها و ویال ها و ... ) ، منبع احتمالی تماس و آسیب برای خدمه و سایر پرسنلی که دست اندکار تهیه و تزریق داروها نیستند ، می تواند باشد.

بنابراین نحوه صحیح حمل و نقل پسماندهای داروهای سایتوتوکسیک و دفع آنها بوسیله پرسنل تعلیم دیده و ایمن باید معمول شود و همه کارکنان باید با روشهای مناسب برای حفاظت از خودشان آشنا باشند .

 راهنمایی های جهت آماده سازی و دفع داروهای سایتوتوکسیک

  • داروهای سایتوتوکسیکی که در مراکز مورد استفاده قرار می گیرد ، شناسایی شده و به روز گردد.
  • دوره های آموزشی اجباری برای تمام کارکنان بر اساس وظایف شان در کار با داروهای سایتوتوکسیک (داروساز، پزشک، پرستار ، تکنسین ، کمک بهیار ، خدمات و ...) برگزار گردد.
  • با توجه به اینکه معمولاً تا 48 ساعت بعد از تزریق دارو تمامی ترشحات بدن بیمار حاوی متابولیتهای سایتوتوکسیک است توصیه می گردد در این فاصله زمانی ، تیم درمان و خانواده بیمار ، هنگام حمل ملحفه ها و سایر البسه که احتمال آلودگی با مدفوع ، ادرار و سایر ترشحات بیمار را دارند از گان ، دستکش و عینک (در صورت تراوش) استفاده کنند .
  • نیروی خدمات ، ملحفه ها و البسه آلوده بیماران را در یک کیسه جدا از ملحفه ها و البسه مورد استفاده در شیمی درمانی قرار داده و جداگانه منتقل نمایند .
  • پلاستیک های نفوذ ناپذیر یا کیف های با سیم بسته شده ، مشخص شده با برچسب (خطر سایتوتوکسیک) و یا (داروهای سایتوتوکسیک ، با احتیاط و با دستکش حمل شود) و با رنگی متفاوت از سایر کیسه های زباله بیمارستان (ظروف محکم و غیر قابل نشت) ، باید برای جمعآوری و نگهداری ظرفها ، دستکشها ، گانها ، عینک ها و سایر مواد یکبار مصرف بکار رود .
  • سر سوزنها، سرنگها و و مواد شکستنی قبل از اینکه در کیسه گذاشته باید در یک ظرف پلاستیکی یا جعبه مقاوم گذاشته شموند
  • کیسه باید درون ظرف زباله با برچسب مشخص (فقط زباله سایتوتوکسیک) نگهداری شود . کیسه باید بعد از پر شدن مهروموم شود .
  • خدمه باید هنگام جابجایی سطل های زباله ، گان و دستکش های لاتکس پوشیده و باید در مورد لزوم جابجایی دقیق این زباله ها و روشهای کنترل سرریز و نشت داروها تعلیم دیده باشند .
  • انواع پسماندهای پزشکی ویژه باید جدا از یکدیگر در محل نگهداری شوند و محل نگهداری هر نوع پسماند باید با علامت مشخصه تعیین شود . بخصوص پسماندهای عفونی ، سایتوتوکسیک ، شیمیایی و رادیواکتیو به هیچ وجه در تماس با یکدیگر قرار نگیرند .
  • این زباله ها باید جدا از سایر زباله های بیمارستانی حمل شده و به عنوان زباله ها سمی محسوب شده و بر اساس مقررات و آیین نامه اجرایی قانون مدیریت پسماندهای پزشکی و پسماندهای وابسته دفع شوند .

داروهای سایتوتوکسیک را نیز می توان پس از محفظه سازی دفن نمود