دکتر امیررضا خدامان گفت: توجه بیش از حد و حمایت افراطی می‌تواند منجر به وابستگی کودک به والدین و دیگران شود، این کودکان ممکن است در بزرگسالی در انجام کارهای شخصی خود دچار مشکل شوند و به طور مداوم به دنبال تأیید دیگران باشند. 

 

 عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی فسا اضافه کرد:کودکانی که همیشه در مرکز توجه هستند و نیازهایشان به سرعت برآورده می‌شود، ممکن است در مواجهه با چالش‌ها و شکست‌ها اعتماد به نفس کافی نداشته باشند، آنها ممکن است از تلاش برای کارهای جدید بترسند و به دنبال تأیید دیگران باشند.

 

به گفته وی نظارت و کنترل بیش از حد می‌تواند مهارت‌های ارتباطی کودک را تحت تأثیر قرار دهد، کودکانی که به طور مداوم تحت نظارت هستند، ممکن است در برقراری ارتباطات سالم و طبیعی با دیگران مشکل داشته باشند. 

 

 روانپزشک دانشگاه علوم پزشکی فسا افزود: زمانی که والدین به جای کودک تصمیم می‌گیرند، کودک فرصت یادگیری و تمرین مهارت‌های تصمیم‌گیری را از دست می‌دهد، این امر می‌تواند در آینده منجر به بروز مشکلاتی در تصمیم‌گیری‌های مهم شود.

 

 دکتر خدامان ادامه داد: برخی از کودکان در واکنش به توجه بیش از حد ممکن است پرخاشگر شوند، در حالی که برخی دیگر ممکن است منفعل و درمانده شوند، هر دو نوع رفتار نشان‌دهنده عدم تعادل در رابطه والدین و کودک است.

 

 به گفته این روانپزشک، کودکانی که همیشه در مرکز توجه بوده‌اند، ممکن است به سختی راضی شوند و همیشه به دنبال توجه بیشتر باشند، این امر می‌تواند باعث ایجاد ناامیدی و سرخوردگی در والدین شود.

 

دکتر خدامان گفت: والدین باید توجه کافی به نیازهای کودک خود داشته باشند، اما در عین حال باید به آنها اجازه دهند تا مستقل شوند و مسئولیت کارهای خود را بپذیرند.

 

وی افزود:  والدین باید به کودک فرصت دهند تا کارهای شخصی خود را انجام دهد و در تصمیم‌گیری‌ها مشارکت داشته باشد همچنین مهارت‌های اساسی زندگی مانند مسئولیت‌پذیری، برنامه‌ریزی، مدیریت احساسات و استقلال را به آنها آموزش دهند.

 

این پزشک متخصص بیان کرد:  والدین می بایست با کودک خود صحبت کنند و به حرف‌های او گوش دهند و از روش‌های مثبت مانند تحسین و تشویق کودک برای کارهایی که به درستی انجام می‌دهد، استفاده کنند.